...یادداشت های ناتمام

...یادداشت های ناتمام

کوچه های بی مجالی

من دوره گردم وارث ظرف سفالی

با چشمهای خسته وخورد وحِلالی

من ذهن درد آلود صد سال اخیرم

ته مانده های آرزوی کج خیالی

مخروبه های خاطرات دفتر خاک

سرمایه های پیریم شد ای اهالی

گلدان نمی خواهد کسی نه هیچ کس نیست

در فکر جان دادن در اوج خشکسالی؟

آی ای اهالی شور صد فانوس دارم

ته مانده های شعلهء حالی به حالی

با من چه خواهد کرد این تقدیر دیروز

در گیجی آئینه های این حوالی

صد قصه در بغض سکوتم گیر کردست

میگردم اما با سرود بی خیالی

آزرده ام از خویش وازاین شهر خاموش

ازبی کسی از کوچه های بی مجالی

ساعت به وقت رفتن خورشید پیوست

شب ، زمزمه ، تصویر یک ظرف سفالی

+نوشته شده در چهارشنبه 21 مرداد1388ساعت12:50توسط | |

+نوشته شده در شنبه 9 خرداد1388ساعت10:59توسط | |

About

فارغ از هر چه که هست

فارغ از هر چه نیست

فارغ از بود و نبود آمده ام

من ... مکافات تو بی فرجامم

یک مجازات بناهنگامم

که دو شب بعد وفات تو

ابَرشاعر خاک

بعد مرگ غزل و شعر و شعور ...

...از دیاری که نگو

...به دیاری که نپرس

با دو تا بقچه سرود آمده ام

من به این منطقه ی سبز

دروغ آلوده

و به این کودن زار

که به ظاهر به نبوغ

آلوده

با دلی دردآلود

با رخی زرد و کبود آمده ام

:آمدم بنویسم

آسمانم خالی ست

:آمدم بنویسم

شعر موزون پر از قافیه ام

پوشالی ست

:آمدم بنویسم

- بارها گفته ام و بار دگر می گویم

که من بی سر و پا:

اشتباهاَ به وجود آمده ام ...